Blog

3D DESIGN “Η λεπτή γραμμή μεταξύ πραγματικού και φανταστικού”

  |   Design   |   No comment

Πολλές φορές έχουμε ακούσει για τρισδιάστατο σχεδιασμό σε κατοικίες, επαγγελματικούς χώρους ή ακόμα και σε εκθεσιακά περίπτερα. Ίσως κάποιοι να έχουν δει σχέδια που νομίζουν ότι είναι φωτογραφίες και έχουν «ξεγελαστεί» από την τελειότητα μιας -προς το παρόν- φανταστικής και μελλοντικά πραγματικής εικόνας μιας κατοικίας, ενός κτιρίου, ενός έργου υποδομής ή ακόμα κι ενός εκθεσιακού περιπτέρου. Ο Στράτος Σκορδής, ένας από τους πιο καταξιωμένους 3D σχεδιαστές στη χώρα μας, με έργα που έχουν εκπροσωπήσει μεγάλες εταιρείες σε εκθέσεις τόσο εντός, όσο και εκτός Ελλάδας, μας μιλά για ένα αντικείμενο εργασίας που κάνει θραύση στο εξωτερικό, το οποίο όμως στη χώρα μας έχει ακόμα αρκετό δρόμο…

Από τη Ρούλα Σκουρογιάννη

Intelecto: Θα θέλαμε να μας πείτε τη γνώμη σας για τις εκθέσεις στη χώρα μας, αλλά και εκείνες του εξωτερικού. Τι εικόνα παρουσιάζουν σε αυτήν την περίοδο της κρίσης;

ΣΣ: Πάντα στην Ελλάδα οι εκθέσεις ήταν υποδεέστερες του εξωτερικού, πολύ πριν την κρίση και γι’ αυτό υπάρχουν πολλοί λόγοι. Κατ’ αρχήν τα εκθεσιακά κέντρα, ήταν πάντα περιορισμένα στη χώρα μας, από άποψη προδιαγραφών. Επίσης, το ακριβό τίμημα που έπρεπε να καταβάλει ο κάθε εκθέτης για την υπενοικίαση του χώρου είχε -και έχει- ως αποτέλεσμα να μην μπορεί να διαθέσει χρήματα για μια κατασκευή εφάμιλλη αντίστοιχων εταιρειών του εξωτερικού. Τέλος, η λογική του ότι απλά θέλω να συμμετέχω σε μια έκθεση και να έχω μια παρουσία δεν αρκεί πια στην εποχή μας όπου ο ανταγωνισμός είναι τεράστιος κι η εικόνα είναι καθοριστική για την εταιρεία και τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες που προωθεί. Θα μπορούσε ποτέ να σκεφτείς κανείς μια μεγάλη, πολυεθνική εταιρεία να συμμετέχει σε μια παγκόσμια έκθεση χρησιμοποιώντας ένα περίπτερο λίγων τετραγωνικών με έτοιμες δομές που δίνει συνήθως δωρεάν ο διοργανωτής; Προσωπικά δεν το έχω δει, ούτε και μπορώ να το φανταστώ.

Οι εταιρείες που συμμετέχουν σε εκθέσεις στο εξωτερικό, λόγω της μεγαλύτερης επισκεψιμότητας, διαθέτουν μεγαλύτερα budget.
Από την άλλη, στην Ελλάδα μας διακατέχει γενικότερα μια, ας το πούμε, «μιζέρια». Δεν υπάρχει αισθητική κουλτούρα όπως υπάρχει στο εξωτερικό. Γενικά, από άποψη προβολής και επικοινωνίας, οι ελληνικές εταιρείες είτε λόγω κρίσης, είτε λόγω πίεσης και προσανατολισμού στο γρήγορο κέρδος, γυρνούν την πλάτη σε κάθε τί καινούριο και πρωτοποριακό. Όταν δεν υπάρχει ο πειραματισμός, ο νεωτερισμός, το βάθος σε αυτό που θέλει να επικοινωνήσει μια εταιρεία, η αιτιολογία στην εικόνα και στο γιατί συμμετέχω και τι θέλω να προβάλλω, τότε το μόνο που επιτυγχάνεται είναι ο εύκολος εντυπωσιασμός.

Πρέπει βέβαια να πω και το εξής. Κάποια εποχή υπήρχαν άνθρωποι που μπήκαν ευκαιριακά στο χώρο των εκθέσεων λόγω του εύκολου και γρήγορου κέρδους. Υπήρχαν και πελάτες που υποστήριξαν αυτή την κατάσταση, λόγω του οικονομικού παράγοντα.

Intelecto: Πόσο σημαντική είναι για μια εταιρεία που θέλει να επενδύσει στην εξωστρέφεια και στις εξαγωγές η εικόνα της στις εθνικές και διεθνείς εκθέσεις; Πιστεύετε ότι οι ελληνικές εταιρείες δίνουν σημασία σε αυτό; Δώστε μας παράδειγμα.

ΣΣ: Η εικόνα/όραση είναι μια από τις 5 αισθήσεις -και η πιο σημαντική. Έτσι κι η ταυτότητα κάθε εταιρείας στο χώρο είναι το πιο σημαντικό πράγμα για την αναγνωρισιμότητά της. Μια εταιρεία που δεν έχει ταυτότητα, λογότυπο, σωστή προβολή, δημόσιες σχέσεις, εμπορική ανάπτυξη εντός κι εκτός Ελλάδας, είναι πολύ δύσκολο να γίνει αποδεκτή από το καταναλωτικό κοινό. Άρα, ένα καλοσχεδιασμένο περίπτερο με ωραία υλικά -και όχι κατ’ εξοχήν ακριβά-, σαφώς υπερτερεί από μια εταιρεία που απλά θέλει να συμμετέχει καταλαμβάνοντας χωρίς κάποιο ύφος το χώρο ενός εκθεσιακού.

Έχω δει εταιρείες να χρησιμοποιούν παλιά, ξαναχρησιμοποιημένα υλικά, ετερόκλητα μεταξύ τους, που είχαν φτιαχτεί για άλλες εταιρείας, προκειμένου να συμμετέχουν σε μια έκθεση. Προφανώς, γίνεται αντιληπτή η ανομοιογένεια. Το τελικό αποτέλεσμα που λαμβάνει ο επισκέπτης -ο εν δυνάμει καταναλωτής ή συνεργάτης- δεν πρόκειται να του εντυπωθεί ως «αναγνωρίσιμη εικόνα» η οποία αύριο μπορεί να τον ωθήσει στην αγορά του προϊόντος.

Για παράδειγμα, κάποιος πελάτης-εισαγωγέας, που αντιπροσωπεύει 40 εταιρείες, θέλει να συμμετέχει σε μια έκθεση προβάλλοντας τα προϊόντα του. Δεν τον ενδιαφέρει να παρουσιάσει κάτι πρωτοπόρο και εντυπωσιακό. Δεν σκέφτεται το concept, ούτε απευθύνεται με μια τέτοια λογική στον σχεδιαστή. Ενοικιάζει λοιπόν έναν χώρο 50 τετραγωνικών (10Χ5) στον οποίο θέλει να παρουσιάσει και τις 40 εταιρείες. Με αυτή τη λογική κατακερματίζει το περίπτερο, χάνει το συνολικό σχεδιασμό που θα πρέπει να έχει, αδιαφορεί για ένα ιδιαίτερο concept, το οποίο στηρίζεται σε μια συνολική ιδέα, και απλά κατ’ ανάγκη βολεύει και τις 40.

Intelecto: Παρά την κρίση βλέπουμε αρκετούς επιχειρηματίες και κυρίως νέους ανθρώπους να προχωρούν σε επενδύσεις και να ανοίγουν καταστήματα λιανικής. Άλλες φορές με πολύ ωραία κι εντυπωσιακή εικόνα κι άλλες με πιο απλές προσεγγίσεις. Ως ειδικός στον τομέα του τρισδιάστατου σχεδιασμού, των ανακαινίσεων και της κατασκευής θα θέλαμε να μας πείτε τι είναι αυτό που πολλοί κάνουν λάθος όταν ανακαινίζουν ένα μαγαζί και τι είναι αυτό που πρέπει να προσέχουν;

ΣΣ: Ένας χρυσός κανόνας στο σχεδιασμό είναι να δημιουργείται μια ενιαία εικόνα η οποία θα αποτελείται από μικρές ενότητες που δεν θα διαχωρίζουν τη συνολική εικόνα σε κομμάτια, αλλά θα την ενώνουν. Θα πρέπει να υπάρχει αρμονία στα χρώματα, ένα σωστό πάντρεμα υλικών και σωστή εργονομία όσον αφορά στη λειτουργία του μαγαζιού. Όλα αυτά θα πρέπει να τα λαμβάνει υπόψη όποιος θέλει να ανοίξει μια επιχείρηση, ένα μαγαζί και σαφώς αυτός ο οποίος θα βάλει κάτω το χαρτί και το μολύβι και θα σχεδιάσει. Αυτός είναι σίγουρο ότι θα έχει κάτι παραπάνω να πει και να προτείνει. Κάτι συγκροτημένο το οποίο θα δώσει λύσεις σε όποια θέματα προκύψουν κατά τη μελέτη και κατά την κατασκευή του έργου ώστε να υπάρχει η καλύτερη δυνατή εικόνα προς τα έξω.

Intelecto: Στον τομέα των κατοικιών έχετε συνεργαστεί με γνωστούς αρχιτέκτονες και διακοσμητές για τρισδιάστατες απεικονίσεις έργων. Πόσο έχει πληγεί από την κρίση αυτός ο κλάδος; Ποιοι είναι εκείνοι που συνεχίζουν να επενδύουν σε ακίνητα και σε ποιες περιοχές;

ΣΣ: Ο κλάδος της μελέτης πάνω σε 3σδιάστατα μοντέλα σπιτιών ή γενικότερα μεγάλων κατασκευών δεν ήταν ποτέ αναπτυγμένος στην Ελλάδα. Λίγοι διακοσμητές ή αρχιτέκτονες το χρησιμοποιούσαν ως εργαλείο για τη δουλειά τους. Μόνο ορισμένοι θέλανε να δείξουν συνειδητά την εικόνα αυτή στον πελάτη τους. Κι αυτό γιατί οι πιο πολλοί το θεωρούν περιττή δαπάνη. Το γεγονός αυτό είναι αδικαιολόγητο καθώς σε μεγάλες και περίπλοκες κατασκευές, όπου οι απαιτήσεις είναι υψηλές, η διαμόρφωση ενός τρισδιάστατου σχεδίου δίνει την τελική μορφή του έργου στον πελάτη, βοηθώντας παράλληλα τον αρχιτέκτονα, τον μηχανικό και τον κατασκευαστή. Στο εξωτερικό η εφαρμογή τρισδιάστατων σχεδίων είναι αναμφισβήτητη και αποτελεί μέρος των παροχών προς τον πελάτη. Για αυτό και βλέπουμε πόσο εξελιγμένα είναι τα τρισδιάστατα σχέδια τόσο στις ευρωπαϊκές χώρες, όσο και σε αναπτυσσόμενες περιοχές όπου οι επενδύσεις στον κατασκευαστικό τομέα είναι τεράστιες.

Όσον αφορά στον κατασκευαστικό κλάδο, η αλήθεια είναι ότι έχει υποστεί τη μεγαλύτερη ζημιά κι αυτό γιατί μέσα σε μια 10ετία χτίστηκαν πάρα πολλά ακίνητα τα οποία βάσει πληθυσμού δεν μπορούν να απορροφηθούν. Αυτό δε συνέπεσε με την οικονομική κρίση.

Στη χώρα μας επίσης, ένας σημαντικός παράγοντας είναι ότι ακόμα χρησιμοποιούμε σπίτια τα οποία χτιστήκαν τη δεκαετία του 50 και του 60. Δεν υπάρχει δηλαδή ο όρος “ανακύκλωση κατοικιών” -πέραν κάποιων ανακαινίσεων και συντηρήσεων. Ουσιαστικά ότι χτίζεται, προστίθεται στον αριθμό των κατοικιών που ήδη υπάρχουν. Δύσκολα κάποιος γκρεμίζει για να χτίσει κάτι νέο. Οι αντιπαροχές ως βασικό μοντέλο για την ανέγερση κατοικιών έχουν ως αποτέλεσμα τα σπίτια να είναι πάρα πολύ ακριβά, και δυσπρόσιτα για τον απλό Έλληνα. Οι τράπεζες πια έχουν σταματήσει να δανειοδοτούν και βέβαια και ένα αντικίνητρο είναι η υψηλή φορολογία.

Οι καλές περιοχές -και καλές σημαίνει ακριβές περιοχές- πάντα έχουν ένα ενδιαφέρον έστω και μειωμένο για κάποιους που θέλουν να τοποθετήσουν κάποια χρήματα, είτε είναι Έλληνες, είτε αλλοδαποί. Είναι μια επένδυση που μπορεί να αποδώσει σε βάθος χρόνου. Δεν μπορεί να αποδώσει από τη μια μέρα στην άλλη.

www.intelecto.gr

No Comments

Post A Comment